Friday October 12, 2007
KUCHING: An international conference on natural resources and environmental management, to be held here next month, is expected to attract 400 local and foreign participants.
Organising chairman Dr James Dawos Mamit said the latest findings on current environmental issues would be presented at the conference themed “Clean and Safe Environment”.
“Now we can use constructed wetlands for ecological sanitation but we still lack experience in this area,” he said.
The Nov 27-29 conference is organised by the state Environment and Public Health Ministry, Natural Resources and Environment Board, Institut Kimia Malaysia and Universiti Malaysia Sarawak.
Tuesday, October 23, 2007
Friday, October 5, 2007
Wednesday, October 3, 2007
KETATKAN UNDANG-UNDANG ALAM SEKITAR
TAJUK utama akhbar dan disusuli berita utama yang bertajuk ‘10 tahun baru bertindak’ hanyalah dua daripada beratus berita kegiatan jenayah alam sekitar yang didedahkan media sekian lama.
Hasilnya? Tidak pasti. Tujuan media mendedahkan isu-isu itu bukan untuk mencari salah atau mempunyai ‘agenda’ tetapi adalah untuk membuka mata semua pihak atas kegiatan itu.
Memetik kata-kata Timbalan Perdana Menteri, Datuk Seri Najib Tun Razak semalam: “Kalau media melaporkan sesuatu, mereka hanya memainkan tugas untuk memperjuangkan kepentingan orang ramai.”
Kegiatan tersebut jika tidak diambil peduli akan menjadi barah dan akhirnya boleh mengancam nyawa, kesihatan manusia dan alam sekitar yang kita kongsi ini.
Semua pihak, baik Jabatan Alam Sekitar (JAS), atau pihak-pihak berkuasa tempatan harus memastikan alam sekitar ini adalah agenda utama yang perlu diberi perhatian.
Sisa-sisa toksik, aluminium dan logam berbahaya yang dibuang tanpa pengawalan akan menyebabkan sistem ekologi terganggu. Ia berkait dengan sistem-sistem lain yang akhirnya mewujudkan ‘barah’ kepada keseluruhan sistem alam.
Jika ini berlaku, secanggih mana sekalipun rawatannya tidak akan berguna.
Sebenarnya, pihak-pihak tidak bertanggungjawab membuang sisa-sisa toksik ini tidak ambil peduli atas apa yang berlaku di sekeliling mereka, asalkan dapat mengaut keuntungan yang banyak.
Orang seperti inilah yang perlu dihukum sekeras-kerasnya atas jenayah alam sekitar.
Sudah banyak gesaan dibuat agar undang-undang lebih keras atas jenayah ini digubal.
Jika Kementerian Tenaga, Air dan Komunikasi baru-baru ini mencadangkan pesalah pencemar sistem bekalan air dikenakan hukuman mati, tidak keterlaluan, jika Kementerian Sumber Asli dan Alam Sekitar patut mengikuti langkah sama.
Telah tiba masanya, kita tidak lagi hanya bersorak dan mengambil tindakan semasa isu itu panas dan selepas itu semua pihak lupa. Isu pelupusan sisa aluminium sekarang adalah isu yang akan terus didedahkan. Tapi sampai bila?
Kita khuatir, jika berita ini didedahkan terlalu kerap ia tidak akan lagi menjadi nilai berita. Jika itu berlaku, tiada siapa lagi yang akan peduli.
Oleh itu, satu sistem pengawalan, pemantauan dan penguatkuasaan kemas dan mantap dapat dilaksanakan oleh JAS mahupun pihak lain agar sistem ekologi dan biodiversiti kita terpelihara.
Lebih penting daripada itu, ‘manusia-manusia’ yang melaksanakan tanggungjawab itu harus amanah, ikhlas, bersih dan dedikasi bagi menjamin sistem tersebut terlaksana.
Jika tidak ia akan menjadi sia-sia – seperti apa yang berlaku sekarang.
Hasilnya? Tidak pasti. Tujuan media mendedahkan isu-isu itu bukan untuk mencari salah atau mempunyai ‘agenda’ tetapi adalah untuk membuka mata semua pihak atas kegiatan itu.
Memetik kata-kata Timbalan Perdana Menteri, Datuk Seri Najib Tun Razak semalam: “Kalau media melaporkan sesuatu, mereka hanya memainkan tugas untuk memperjuangkan kepentingan orang ramai.”
Kegiatan tersebut jika tidak diambil peduli akan menjadi barah dan akhirnya boleh mengancam nyawa, kesihatan manusia dan alam sekitar yang kita kongsi ini.
Semua pihak, baik Jabatan Alam Sekitar (JAS), atau pihak-pihak berkuasa tempatan harus memastikan alam sekitar ini adalah agenda utama yang perlu diberi perhatian.
Sisa-sisa toksik, aluminium dan logam berbahaya yang dibuang tanpa pengawalan akan menyebabkan sistem ekologi terganggu. Ia berkait dengan sistem-sistem lain yang akhirnya mewujudkan ‘barah’ kepada keseluruhan sistem alam.
Jika ini berlaku, secanggih mana sekalipun rawatannya tidak akan berguna.
Sebenarnya, pihak-pihak tidak bertanggungjawab membuang sisa-sisa toksik ini tidak ambil peduli atas apa yang berlaku di sekeliling mereka, asalkan dapat mengaut keuntungan yang banyak.
Orang seperti inilah yang perlu dihukum sekeras-kerasnya atas jenayah alam sekitar.
Sudah banyak gesaan dibuat agar undang-undang lebih keras atas jenayah ini digubal.
Jika Kementerian Tenaga, Air dan Komunikasi baru-baru ini mencadangkan pesalah pencemar sistem bekalan air dikenakan hukuman mati, tidak keterlaluan, jika Kementerian Sumber Asli dan Alam Sekitar patut mengikuti langkah sama.
Telah tiba masanya, kita tidak lagi hanya bersorak dan mengambil tindakan semasa isu itu panas dan selepas itu semua pihak lupa. Isu pelupusan sisa aluminium sekarang adalah isu yang akan terus didedahkan. Tapi sampai bila?
Kita khuatir, jika berita ini didedahkan terlalu kerap ia tidak akan lagi menjadi nilai berita. Jika itu berlaku, tiada siapa lagi yang akan peduli.
Oleh itu, satu sistem pengawalan, pemantauan dan penguatkuasaan kemas dan mantap dapat dilaksanakan oleh JAS mahupun pihak lain agar sistem ekologi dan biodiversiti kita terpelihara.
Lebih penting daripada itu, ‘manusia-manusia’ yang melaksanakan tanggungjawab itu harus amanah, ikhlas, bersih dan dedikasi bagi menjamin sistem tersebut terlaksana.
Jika tidak ia akan menjadi sia-sia – seperti apa yang berlaku sekarang.
Monday, October 1, 2007
Alam sekitar: Pakar Indonesia ikuti kursus di Malaysia
JAKARTA 24 Jun - Pemerintah Indonesia akan menghantar sekumpulan hakim, pendakwa raya dan pegawai kanan polis untuk menjalani kursus penguatkuasaan undang-undang alam sekitar di Malaysia mulai bulan depan.
Pembantu kepada Menteri Negara Alam Sekitar Indonesia, Effendi Sumardja berkata, langkah penghantaran adalah sebagai proses pembelajaran dalam usaha mempertingkatkan undang-undang alam sekitar di Indonesia.
Beliau berkata, pemerintah Indonesia memilih Malaysia kerana Malaysia tegas dalam soal pelaksanaan undang-undang alam sekitar sehingga mereka yang melakukan kesalahan tidak pernah terlepas daripada dihukum. ''Ini kerana dalam setiap kes, pihak berkuasa Malaysia menyertakan bukti cukup kukuh sehingga mereka yang melakukan kesalahan itu tidak mampu berdolak-dalih.''
Effendi berkata, di kalangan negara ASEAN, Indonesia dianggap paling lemah dalam bertindak terhadap mereka yang mencemarkan alam sekitar.
''Akibatnya gejala itu terus berlaku sehingga mengganggu negara ASEAN seperti peristiwa pembakaran hutan yang mengakibatkan jerebu,'' katanya.
''Sudah tiba masanya, kita benar-benar tegas dalam soal ini kerana walaupun kita mahu pembangunan tetapi ini tidak bermakna kita harus merosakkan alam sekitar sehingga menjejaskan kehidupan rakyat,'' katanya. - Utusan
Pembantu kepada Menteri Negara Alam Sekitar Indonesia, Effendi Sumardja berkata, langkah penghantaran adalah sebagai proses pembelajaran dalam usaha mempertingkatkan undang-undang alam sekitar di Indonesia.
Beliau berkata, pemerintah Indonesia memilih Malaysia kerana Malaysia tegas dalam soal pelaksanaan undang-undang alam sekitar sehingga mereka yang melakukan kesalahan tidak pernah terlepas daripada dihukum. ''Ini kerana dalam setiap kes, pihak berkuasa Malaysia menyertakan bukti cukup kukuh sehingga mereka yang melakukan kesalahan itu tidak mampu berdolak-dalih.''
Effendi berkata, di kalangan negara ASEAN, Indonesia dianggap paling lemah dalam bertindak terhadap mereka yang mencemarkan alam sekitar.
''Akibatnya gejala itu terus berlaku sehingga mengganggu negara ASEAN seperti peristiwa pembakaran hutan yang mengakibatkan jerebu,'' katanya.
''Sudah tiba masanya, kita benar-benar tegas dalam soal ini kerana walaupun kita mahu pembangunan tetapi ini tidak bermakna kita harus merosakkan alam sekitar sehingga menjejaskan kehidupan rakyat,'' katanya. - Utusan
Pelaporan alam sekitar syarikat belum memuaskan
KONSEP pelaporan alam sekitar mula diberikan perhatian di Rio de Janeiro ketika Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu (PBB) menganjurkan Persidangan Alam Sekitar dan Pembangunan tahun 1992. Persidangan yang mendapat julukan `Rio Earth Summit' mengesyorkan agar pelaporan dibuat setiap tahun bagi memantau kesan industri ke atas alam sekitar. Ia mendapat sambutan baik seluruh dunia dan banyak syarikat melaksanakannya termasuk segelintir di Malaysia.
Pelaporan ini menuntut industri melaporkan kesan-kesan aktiviti syarikat ke atas alam sekitar dan langkah-langkah yang diambil untuk mengatasinya. Berdasarkan amalan industri, pelaporan ini turut dimuatkan di dalam laporan tahunan syarikat seperti yang dilakukan oleh Golden Hope Plantation Bhd. (Golden Hope). Tetapi ada juga yang mengambil inisiatif untuk menerbitkan pelaporan khas alam sekitar seperti Shell Malaysia.
Status pelaporan di Malaysia
Malaysia ketika ini tidak mewajibkan syarikat-syarikat membuat pelaporan alam sekitar dan setakat ini, tiada tumpuan dibuat ke arah pelaporan komprehensif. Berdasarkan kajian ``Keadaan Laporan Alam Sekitar Korporat di Malaysia'' yang dijalankan oleh ACCA, apa yang boleh dikaitkan dengan penggubalan undang-undang alam sekitar ialah Akta Keselamatan dan Kesihatan di tempat kerja (Occupational Safety and Health - OSH), syarat-syarat penyenaraian BSKL dan Standard Perakaunan Malaysia (Malaysian Accounting Standard - MAS).
OSH meliputi soal keselamatan, kesihatan dan kebajikan pekerja-pekerja semasa di tempat kerja. Di bawah akta tersebut, Peraturan Kecil 17 menghendaki syarikat mendedahkan maklumat yang berkaitan dengan soal keselamatan peribadi dan ini termasuklah sebarang situasi yang melibatkan pekerja dan alam sekitar. Peraturan Kecil 22, Pengawalan Pencemaran Utama Industri juga turut menghendaki syarikat-syarikat pembuatan memaklumkan kepada masyarakat perkara-perkara yang berkaitan dengan ciri-ciri dan keadaan kemalangan yang besar meliputi kesan-kesan yang bakal timbul ke atas populasi dan juga alam sekitar.
Bursa Malaysia telah meminda syarat penyenaraian syarikat seperti termaktub di bawah Bab 9 - Pendedahan Maklumat Berterusan dan Bab 15 - Makluman Tadbir Urus Korporat. Menurut pindaan ini, walaupun syarat penyenaraian tidak menghendaki sebarang makluman alam sekitar secara terperinci, tetapi senarai ini memerlukan laporan umum untuk sebarang potensi ataupun faktor yang boleh mempengaruhi prestasi kewangan sesebuah syarikat. Ini berlainan sekali dengan Akta Syarikat 1965 yang hanya menyediakan panduan pengendalian syarikat dan tidak menuntut sebarang pelaporan alam sekitar.
MASB yang menjadi mekanisme pengawalan peraturan dan amalan perakaunan di Malaysia menggariskan dengan jelas akan keperluan pelaporan alam sekitar. Perenggan 10 MASB 1 merujuk kepada `pelaporan alam sekitar dan penyataan nilai tambahan'. Fasal ini menggalakkan syarikat melaporkan maklumat tambahan sekiranya pihak pengurusan yakin bahawa maklumat itu akan membantu pengguna membuat keputusan yang bercirikan ekonomi. Selain itu, MASB 20 merujuk kepada peraturan perakaunan dan keterbukaan maklumat yang mengambil kira soal liabiliti kontigen.
Walaupun ia tidak menyatakan secara jelas apakah jenis liabiliti yang harus dimaklumkan, namun peraturan ini menyenaraikan risiko-risiko seperti tanah yang tercemar, kos penyelenggaraan pelantar minyak dan kos memasang alat penapis asap untuk mengawal pencemaran daripada operasi syarikat.
Sambutan syarikat terhadap pelaporan
Malaysia masih lagi mengkaji keperluan mewajibkan pelaporan alam sekitar di kalangan masyarakat industri. Namun begitu, beberapa syarikat telah mula mengorak langkah memasukkan pelaporan dalam laporan tahunan syarikat.
Kajian ACCA menunjukkan bahawa jumlah syarikat yang membuat pelaporan telah meningkat daripada 25 kepada 40 buah sepanjang tahun 1999 - 2001. Jumlah ini mewakili 7.7 peratus daripada jumlah syarikat yang tersenarai di Papan Utama Bursa Malaysia.
Sektor industri merekodkan bilangan tertinggi pelaporan iaitu sebanyak 23 peratus, diikuti sektor perladangan 18 - 19 peratus, dan sektor barangan pengguna 15 - 19 peratus. Tiada pelaporan dibuat oleh syarikat daripada sektor perlombongan, teknologi dan perhotelan.
Separuh daripada syarikat yang membuat pelaporan tersenarai dalam 100 buah syarikat paling terkemuka di Malaysia. Bagaimanapun, pelaporan alam sekitar hanya menjadi sebahagian elemen laporan tahunan syarikat.
Dalam tahun 1999 contohnya, lebih 95 peratus daripada syarikat yang melapor telah mengehadkan pelaporan alam sekitar hanya kepada satu muka surat sahaja. Tahun 2001 menyaksikan lebih 40 peratus yang melapor memuatkan lebih daripada satu muka surat untuk maklumat alam sekitar. Secara umumnya, peningkatan ini boleh dilihat sebagai perkembangan positif yang mendedahkan kesan perindustrian kepada alam sekitar.
Terdapat juga sebilangan syarikat yang memperuntukkan segmen berasingan untuk pelaporan alam sekitar dan angka ini meningkat kepada 8 dalam tahun 2001 daripada hanya 3 syarikat dalam tahun 1999.
Secara keseluruhan, syarikat-syarikat yang melapor kebanyakannya tertumpu kepada aspek pengurusan dan pencapaian alam sekitar. Isu-isu seperti teknologi mesra ekologi, pengurusan alam sekitar, latihan, penyelidikan dan pembangunan mendapat perhatian dalam laporan yang disediakan. Hanya sebuah syarikat, iaitu Shell memberi tumpuan terhadap pembangunan mapan iaitu meminimumkan impak alam sekitar.
Terdapat dua faktor yang menggalakkan syarikat-syarikat ini membuat pelaporan alam sekitar. Pertamanya, tadbir urus korporat dan keduanya perkembangan teknologi komunikasi dan informasi (ICT).
Peningkatan mutu tadbir urus korporat mampu mengukuhkan lagi hubungan syarikat dengan pemegang-pemegang amanah harta. Pelaporan alam sekitar juga boleh menarik dan mengekalkan warga kerja yang berbakat dan berkualiti.
Perkembangan ICT memudahkan pelaporan kerana ia membantu usaha pengumpulan, menganalisis dan menerbitkan maklumat yang berkaitan dengan alam sekitar, sama ada dalam bentuk media cetak ataupun elektronik. Antara syarikat-syarikat yang menggunakan laman web sebagai alat penyebaran pelaporan ialah Golden Hope, Puncak Niaga Bhd. dan Tenaga Nasional Bhd.
Walaupun kedua faktor ini cukup besar untuk menggesa syarikat menyediakan pelaporan alam sekitar, namun hanya segelintir sahaja yang kelihatan bersungguh. Sememangnya, hakikat hanya 7.7 peratus daripada keseluruhan syarikat tersenarai di Papan Utama Bursa Malaysia menyediakan pelaporan amat menyedihkan. Kelembapan syarikat untuk memberi reaksi positif terhadap pelaporan sebahagiannya berpunca daripada ketiadaan perundangan yang mewajibkan pelaporan ke atas syarikat. Selain itu, pelaporan alam sekitar merupakan fenomena baru di mana perkembangannya masih lagi terhad.
* Artikel ini disediakan dengan kerjasama Persatuan Akauntan Bertauliah (ACCA).
Pelaporan ini menuntut industri melaporkan kesan-kesan aktiviti syarikat ke atas alam sekitar dan langkah-langkah yang diambil untuk mengatasinya. Berdasarkan amalan industri, pelaporan ini turut dimuatkan di dalam laporan tahunan syarikat seperti yang dilakukan oleh Golden Hope Plantation Bhd. (Golden Hope). Tetapi ada juga yang mengambil inisiatif untuk menerbitkan pelaporan khas alam sekitar seperti Shell Malaysia.
Status pelaporan di Malaysia
Malaysia ketika ini tidak mewajibkan syarikat-syarikat membuat pelaporan alam sekitar dan setakat ini, tiada tumpuan dibuat ke arah pelaporan komprehensif. Berdasarkan kajian ``Keadaan Laporan Alam Sekitar Korporat di Malaysia'' yang dijalankan oleh ACCA, apa yang boleh dikaitkan dengan penggubalan undang-undang alam sekitar ialah Akta Keselamatan dan Kesihatan di tempat kerja (Occupational Safety and Health - OSH), syarat-syarat penyenaraian BSKL dan Standard Perakaunan Malaysia (Malaysian Accounting Standard - MAS).
OSH meliputi soal keselamatan, kesihatan dan kebajikan pekerja-pekerja semasa di tempat kerja. Di bawah akta tersebut, Peraturan Kecil 17 menghendaki syarikat mendedahkan maklumat yang berkaitan dengan soal keselamatan peribadi dan ini termasuklah sebarang situasi yang melibatkan pekerja dan alam sekitar. Peraturan Kecil 22, Pengawalan Pencemaran Utama Industri juga turut menghendaki syarikat-syarikat pembuatan memaklumkan kepada masyarakat perkara-perkara yang berkaitan dengan ciri-ciri dan keadaan kemalangan yang besar meliputi kesan-kesan yang bakal timbul ke atas populasi dan juga alam sekitar.
Bursa Malaysia telah meminda syarat penyenaraian syarikat seperti termaktub di bawah Bab 9 - Pendedahan Maklumat Berterusan dan Bab 15 - Makluman Tadbir Urus Korporat. Menurut pindaan ini, walaupun syarat penyenaraian tidak menghendaki sebarang makluman alam sekitar secara terperinci, tetapi senarai ini memerlukan laporan umum untuk sebarang potensi ataupun faktor yang boleh mempengaruhi prestasi kewangan sesebuah syarikat. Ini berlainan sekali dengan Akta Syarikat 1965 yang hanya menyediakan panduan pengendalian syarikat dan tidak menuntut sebarang pelaporan alam sekitar.
MASB yang menjadi mekanisme pengawalan peraturan dan amalan perakaunan di Malaysia menggariskan dengan jelas akan keperluan pelaporan alam sekitar. Perenggan 10 MASB 1 merujuk kepada `pelaporan alam sekitar dan penyataan nilai tambahan'. Fasal ini menggalakkan syarikat melaporkan maklumat tambahan sekiranya pihak pengurusan yakin bahawa maklumat itu akan membantu pengguna membuat keputusan yang bercirikan ekonomi. Selain itu, MASB 20 merujuk kepada peraturan perakaunan dan keterbukaan maklumat yang mengambil kira soal liabiliti kontigen.
Walaupun ia tidak menyatakan secara jelas apakah jenis liabiliti yang harus dimaklumkan, namun peraturan ini menyenaraikan risiko-risiko seperti tanah yang tercemar, kos penyelenggaraan pelantar minyak dan kos memasang alat penapis asap untuk mengawal pencemaran daripada operasi syarikat.
Sambutan syarikat terhadap pelaporan
Malaysia masih lagi mengkaji keperluan mewajibkan pelaporan alam sekitar di kalangan masyarakat industri. Namun begitu, beberapa syarikat telah mula mengorak langkah memasukkan pelaporan dalam laporan tahunan syarikat.
Kajian ACCA menunjukkan bahawa jumlah syarikat yang membuat pelaporan telah meningkat daripada 25 kepada 40 buah sepanjang tahun 1999 - 2001. Jumlah ini mewakili 7.7 peratus daripada jumlah syarikat yang tersenarai di Papan Utama Bursa Malaysia.
Sektor industri merekodkan bilangan tertinggi pelaporan iaitu sebanyak 23 peratus, diikuti sektor perladangan 18 - 19 peratus, dan sektor barangan pengguna 15 - 19 peratus. Tiada pelaporan dibuat oleh syarikat daripada sektor perlombongan, teknologi dan perhotelan.
Separuh daripada syarikat yang membuat pelaporan tersenarai dalam 100 buah syarikat paling terkemuka di Malaysia. Bagaimanapun, pelaporan alam sekitar hanya menjadi sebahagian elemen laporan tahunan syarikat.
Dalam tahun 1999 contohnya, lebih 95 peratus daripada syarikat yang melapor telah mengehadkan pelaporan alam sekitar hanya kepada satu muka surat sahaja. Tahun 2001 menyaksikan lebih 40 peratus yang melapor memuatkan lebih daripada satu muka surat untuk maklumat alam sekitar. Secara umumnya, peningkatan ini boleh dilihat sebagai perkembangan positif yang mendedahkan kesan perindustrian kepada alam sekitar.
Terdapat juga sebilangan syarikat yang memperuntukkan segmen berasingan untuk pelaporan alam sekitar dan angka ini meningkat kepada 8 dalam tahun 2001 daripada hanya 3 syarikat dalam tahun 1999.
Secara keseluruhan, syarikat-syarikat yang melapor kebanyakannya tertumpu kepada aspek pengurusan dan pencapaian alam sekitar. Isu-isu seperti teknologi mesra ekologi, pengurusan alam sekitar, latihan, penyelidikan dan pembangunan mendapat perhatian dalam laporan yang disediakan. Hanya sebuah syarikat, iaitu Shell memberi tumpuan terhadap pembangunan mapan iaitu meminimumkan impak alam sekitar.
Terdapat dua faktor yang menggalakkan syarikat-syarikat ini membuat pelaporan alam sekitar. Pertamanya, tadbir urus korporat dan keduanya perkembangan teknologi komunikasi dan informasi (ICT).
Peningkatan mutu tadbir urus korporat mampu mengukuhkan lagi hubungan syarikat dengan pemegang-pemegang amanah harta. Pelaporan alam sekitar juga boleh menarik dan mengekalkan warga kerja yang berbakat dan berkualiti.
Perkembangan ICT memudahkan pelaporan kerana ia membantu usaha pengumpulan, menganalisis dan menerbitkan maklumat yang berkaitan dengan alam sekitar, sama ada dalam bentuk media cetak ataupun elektronik. Antara syarikat-syarikat yang menggunakan laman web sebagai alat penyebaran pelaporan ialah Golden Hope, Puncak Niaga Bhd. dan Tenaga Nasional Bhd.
Walaupun kedua faktor ini cukup besar untuk menggesa syarikat menyediakan pelaporan alam sekitar, namun hanya segelintir sahaja yang kelihatan bersungguh. Sememangnya, hakikat hanya 7.7 peratus daripada keseluruhan syarikat tersenarai di Papan Utama Bursa Malaysia menyediakan pelaporan amat menyedihkan. Kelembapan syarikat untuk memberi reaksi positif terhadap pelaporan sebahagiannya berpunca daripada ketiadaan perundangan yang mewajibkan pelaporan ke atas syarikat. Selain itu, pelaporan alam sekitar merupakan fenomena baru di mana perkembangannya masih lagi terhad.
* Artikel ini disediakan dengan kerjasama Persatuan Akauntan Bertauliah (ACCA).
Kajian EIA tentukan projek insinerator
CYBERJAYA 11 April - Kedudukan projek insinerator pertama Malaysia di Broga, Semenyih, kini bergantung pada laporan hasil Penilaian Kesan Alam Sekitar (EIA), kata Menteri Perumahan dan Kerajaan Tempatan, Datuk Seri Ong Ka Ting hari ini.
``DOE (Jabatan Alam Sekitar) mesti puas hati mengikuti semua peraturan, undang-undang alam sekitar, kemudian keputusan, hasil siasatan EIA akan menentukan sama ada projek itu boleh dilaksanakan atau tidak,'' kata beliau.
``Kerajaan akan melulusan projek RM1.5 bilion itu dengan syarat EIA dipatuhi dengan ketat,'' katanya kepada pemberita selepas melancarkan Pusat Kemasyarakatan Rumah Bijak Cyberia bernilai RM5 juta dan penyerahan kunci kepada 10 pembeli unit kondominium, di situ.
Ong diminta mengulas tentang bantahan baru penduduk Broga dan kawasan berhampiran yang menyerahkan petisyen mengandungi 1,077 tandatangan ke ibu pejabat JAS di Putrajaya semalam melahirkan kebimbangan mereka berhubung kawasan longgokan sampah di kawasan tadahan air.
Tahun lalu, penduduk berkenaan membuat aduan polis mengenai cadangan membina insinerator bagi tujuan pelupusan sampah.
Ong berkata jika projek itu dibuktikan tidak selamat dari segi alam sekitar oleh DOE, kerajaan tidak akan membenarkan pembinaannya.
Kerajaan, katanya, tidak akan bertolak ansur dalam hal keperluan alam sekitar dan piawaian alam sekitar antarabangsa yang lain.
Beliau percaya laporan EIA akan siap sedikit masa lagi.
Insinerator itu pada awalnya dirancang dibina di Kampung Bohol, Puchong, tetapi selepas bantahan penduduk, ia dipindahkan ke Broga.
Terletak di kawsan seluas 265 hektar, insinerator itu dijangka mula beroperasi pada 2007 dan akan dapat mengendalikan 1,500 tan metrik bahan buangan sehari. - Bernama
``DOE (Jabatan Alam Sekitar) mesti puas hati mengikuti semua peraturan, undang-undang alam sekitar, kemudian keputusan, hasil siasatan EIA akan menentukan sama ada projek itu boleh dilaksanakan atau tidak,'' kata beliau.
``Kerajaan akan melulusan projek RM1.5 bilion itu dengan syarat EIA dipatuhi dengan ketat,'' katanya kepada pemberita selepas melancarkan Pusat Kemasyarakatan Rumah Bijak Cyberia bernilai RM5 juta dan penyerahan kunci kepada 10 pembeli unit kondominium, di situ.
Ong diminta mengulas tentang bantahan baru penduduk Broga dan kawasan berhampiran yang menyerahkan petisyen mengandungi 1,077 tandatangan ke ibu pejabat JAS di Putrajaya semalam melahirkan kebimbangan mereka berhubung kawasan longgokan sampah di kawasan tadahan air.
Tahun lalu, penduduk berkenaan membuat aduan polis mengenai cadangan membina insinerator bagi tujuan pelupusan sampah.
Ong berkata jika projek itu dibuktikan tidak selamat dari segi alam sekitar oleh DOE, kerajaan tidak akan membenarkan pembinaannya.
Kerajaan, katanya, tidak akan bertolak ansur dalam hal keperluan alam sekitar dan piawaian alam sekitar antarabangsa yang lain.
Beliau percaya laporan EIA akan siap sedikit masa lagi.
Insinerator itu pada awalnya dirancang dibina di Kampung Bohol, Puchong, tetapi selepas bantahan penduduk, ia dipindahkan ke Broga.
Terletak di kawsan seluas 265 hektar, insinerator itu dijangka mula beroperasi pada 2007 dan akan dapat mengendalikan 1,500 tan metrik bahan buangan sehari. - Bernama
Pembangunan lebih 50 hektar wajib dapat kelulusan EIA
KUALA LUMPUR 21 Feb. - Setiap pembangunan di kawasan melebihi 50 hektar, pihak pemaju diwajibkan mendapat kelulusan Penilaian Kesan Alam Sekitar (EIA) daripada Jabatan Alam Sekitar (JAS) sebelum memulakan sebarang aktiviti pembangunan.
Setiausaha Parlimen Kementerian Sumber Asli dan Alam Sekitar, Sazmi Miah berkata, dalam kes di Taman Pertanian Malaysia Bukit Cahaya Seri Alam, JAS mendapati pemaju terbabit tidak mempunyai kelulusan EIA.
Bercakap kepada Utusan Malaysia, di sini, hari ini, beliau bagaimanapun berkata:
``Berkemungkinan pembangunan di Taman Pertanian Malaysia Bukit Cahaya Seri Alam telah dipecahkan kepada blok-blok kecil yang kurang daripada 50 hektar bagi mengelakkan prosedur EIA.
``Keadaan ini menyebabkan pembangunan berangkai telah berlaku di kawasan seluas 1,200 hektar tersebut dan ia akan membawa kepada kemusnahan alam sekitar yang tidak terkawal,'' katanya.
Beliau berkata demikian ketika diminta mengulas laporan Utusan Malaysia baru-baru ini yang mendedahkan Taman Pertanian Malaysia Bukit Cahaya Seri Alam kini menghadapi kemusnahan ekologi setelah dihimpit pembangunan di sekelilingnya.
Taman Pertanian yang diwujudkan pada tahun 1986 itu hampir menjadi pulau kerana rata-rata garis sempadan kawasan tersebut sedang dibangunkan sebagai kawasan penempatan.
Menurut Sazmi, menerusi EIA, pihak beliau akan dapat mengkaji sama ada kawasan-kawasan hutan yang hendak dibangunkan akan dapat berjalan dengan lancar tanpa menjejaskan keseimbangan alam sekitar.
``Kelulusan bagi pembangunan di Taman Pertanian Malaysia Bukit Cahaya Seri Alam adalah di luar kawalan Kementerian Sumber Asli dan Alam Sekitar kerana ia diwartakan di bawah Hutan Simpan Negeri Selangor.
``Dalam hal ini, Kerajaan Negeri Selangor mempunyai kuasa bagi mengubah status mana-mana hutan simpan di Selangor untuk digazet sebagai kawasan pembangunan,'' katanya.
Kata Sazmi, beliau menyarankan undang-undang alam sekitar dipinda semula bagi membolehkan EIA dilakukan secara menyeluruh dan tidak terhadap kepada kawasan melebihi 50 hektar sahaja supaya pembangunan secara besar-besaran di setiap negeri dapat dipantau oleh kementeriannya.
``Dari segi ekologi, tidak ada apa lagi yang boleh kita lakukan untuk memulihkan semula Taman Pertanian Bukit Cahaya Seri Alam kerana pembangunan yang berlaku telah memusnahkan keseimbangan alam sekitar kawasan tersebut,'' katanya.
Setiausaha Parlimen Kementerian Sumber Asli dan Alam Sekitar, Sazmi Miah berkata, dalam kes di Taman Pertanian Malaysia Bukit Cahaya Seri Alam, JAS mendapati pemaju terbabit tidak mempunyai kelulusan EIA.
Bercakap kepada Utusan Malaysia, di sini, hari ini, beliau bagaimanapun berkata:
``Berkemungkinan pembangunan di Taman Pertanian Malaysia Bukit Cahaya Seri Alam telah dipecahkan kepada blok-blok kecil yang kurang daripada 50 hektar bagi mengelakkan prosedur EIA.
``Keadaan ini menyebabkan pembangunan berangkai telah berlaku di kawasan seluas 1,200 hektar tersebut dan ia akan membawa kepada kemusnahan alam sekitar yang tidak terkawal,'' katanya.
Beliau berkata demikian ketika diminta mengulas laporan Utusan Malaysia baru-baru ini yang mendedahkan Taman Pertanian Malaysia Bukit Cahaya Seri Alam kini menghadapi kemusnahan ekologi setelah dihimpit pembangunan di sekelilingnya.
Taman Pertanian yang diwujudkan pada tahun 1986 itu hampir menjadi pulau kerana rata-rata garis sempadan kawasan tersebut sedang dibangunkan sebagai kawasan penempatan.
Menurut Sazmi, menerusi EIA, pihak beliau akan dapat mengkaji sama ada kawasan-kawasan hutan yang hendak dibangunkan akan dapat berjalan dengan lancar tanpa menjejaskan keseimbangan alam sekitar.
``Kelulusan bagi pembangunan di Taman Pertanian Malaysia Bukit Cahaya Seri Alam adalah di luar kawalan Kementerian Sumber Asli dan Alam Sekitar kerana ia diwartakan di bawah Hutan Simpan Negeri Selangor.
``Dalam hal ini, Kerajaan Negeri Selangor mempunyai kuasa bagi mengubah status mana-mana hutan simpan di Selangor untuk digazet sebagai kawasan pembangunan,'' katanya.
Kata Sazmi, beliau menyarankan undang-undang alam sekitar dipinda semula bagi membolehkan EIA dilakukan secara menyeluruh dan tidak terhadap kepada kawasan melebihi 50 hektar sahaja supaya pembangunan secara besar-besaran di setiap negeri dapat dipantau oleh kementeriannya.
``Dari segi ekologi, tidak ada apa lagi yang boleh kita lakukan untuk memulihkan semula Taman Pertanian Bukit Cahaya Seri Alam kerana pembangunan yang berlaku telah memusnahkan keseimbangan alam sekitar kawasan tersebut,'' katanya.
Subscribe to:
Posts (Atom)
